(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου) https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna
ΜΗΝ ΕΙΔΑΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ;
Όπου στρίβω βλέπω τη σκιά σου
Όπου κοιτάζω βλέπω τη μορφή σου
Όπου πάω βλέπω τη ματιά σου
Όπου στέκομαι ΑΚΟΥΩ μοιρολόι
Χλωμό καημό να σε καρτερεί
Χλωμό τραγούδι να σου παίζει
🎼 Όνειρο που χάθηκε κ δεν γυρίζει
🎼 Χατζηδάκης η λεπτή φωνή σου
🦿 Αργύρης η αγάπη σου
🎼 Μην είδατε την αγάπη μου;
🎼 Τι ωραία που είναι η αγάπη μου
🎼 Κανείς δεν ήξερε πόσο ωραία ήταν
🎼 Απόψε το δάκρυ μου κυλά
🎼 Έχεις μάτια το φεγγάρι
Αρχοντική η θωριά σου
🎼 Δίκοπο μαχαίρι η ματιά σου
🎼 Ο κόσμος ξημερώνει κυλά
🎼 Μενεξεδένια τα κουπέ μαλιά σου
🎼Ήσουνα για μένα το 💦 και η 🔥
🎼 Άρμεγες με τα μάτια σου το φως
της οικουμένης
Ήσουν περήφανη για τα παιδιά
Ήσουν περήφανη για την Ευδοκία..
Ήσουν περήφανη για τη ζωή σου
Ήσουν μοναδική στο είδος σου
Σκέπαζες με τη πέτρα της σιωπής
τις πικρίες σου..
Ζέσταινες με την ανάσα σου
τα κυκλάμινα του μπαλκονιού σου
Σε περιμένουμε να έρθεις ξανά με
2 κρίνα του Μαίου στα μαλλιά σου
Σε περιμένουμε να έρθεις ξανά στο
ακρογιάλι να πιούμε ένα ποτηράκι
Σε περιμένουμε μανούλα να ξανάρθεις
στη 🎼 χαρούμενη ζωή στη πλαζ
στο χωριό στα χιλιόμετρα παρέα
Κοιτάζω τον ουρανό τρεμοσβήνει
το αστέρι δεν θέλει να πιστέψει
πώς αν σβήσει θα χαθείς..
Ήσουν θυμάρι κ ζουμπούλι
ήσουν λευκό θαλασσοπούλι.
Όχι δεν σε πήρε κανένας μακρυά
μπροστά είναι η ζωή σου
με όλα δικά σου τα φεγγάρια 🌙 με
όλα δικά σου τα πέτρινα λουλούδια
που καλλιεργούσες στης
ψυχής σου τα λιβάδια
Χρ.Ρουμ. 30/1/2025 Αθήνα
Δύσκολη βροχερή ημέρα
