Showing posts with label Ζωγραφική. Show all posts
Showing posts with label Ζωγραφική. Show all posts

09 April 2025

Φάκελος 12, Ζωγραφική, κατάλογοι, συνταγές μαγειρικής (13/7/2024) επαίτειος λύτρωσης Γιάννας

 

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

Η μοίρα, i moira

Τίποτα από όλα αυτά
Δεν θέλησα να γίνουν
Χωρίς εμένα και σένα
Η μοίρα όμως θέλησε

Κανείς δεν είπε "μην"
Κάνεις αυτό η το άλλο
Χωρίς τ συμβουλή της
Η μοίρα όμως θέλησε

Κανείς ποτέ δεν είπε
Δεν Σ'αγαπώ κυρά μου
Με ή χωρίς αντάλλαγμα
Η μοίρα όμως θέλησε

Ο φόβος αγχομένος
Μην από τη μάχη με το
Θεριό βγει νικημένος
Η μοίρα όμως θέλησε

"Δεν υπάρχει νόμος" (*)
την μοίρα ν' εμποδίσει
στην πόρτα να μην έρθει
Να την νε χτυπήσει

"Είμαι η μοίρα και θέλω
να σου μιλήσω. Μην τον
Θεριό αγνοείς γιατί κ γω
δεν μπορώ να το νικήσω"

Και Συ 3ςμοιρη αρχόντισσα
Του Αργολικού τ βασιλείου
Πάρε ευτυχία με 3παιδιά
Πλούσια να συζήσεις

"Μοίρα είμαι γω
πρέπει να δουλέψω
Τον κόπο μνα πληρωθώ
Ψυχές να διαφεντέψω"

Για την επέτειο 
της αναχώρησης 
Της Γιάννας 
13/7/2022
χρ.ρουμ. 
13/7/2024
Αγ.αδριανός
(*) Ανδρομάχη 
Ευριπίδη 
 

Φάκελος 13, Τα τραγούδια του αγώνα, θετρικά, ζωγραφική, βιβλιάρια, σημειώματα

 


 

 (Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

Φάκελος 03, στρόβιλοι Αθηνάς Ανδρουλάκη, ποίηση, προσωπικές σημειώσεις, τραγούδια, ζωγραφική

 

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 
 
Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Γίνομαι 65 χρονών και απλά απορώ πως πέρασε τόσο
γρήγορα όλος αυτός ο χρόνος. Με τη Γιάννα είμασταν συνομήλικες, ίδια χρονιά γεννημένες.
Τη βρήκα στο σύλλογο, όταν πρωτοξεκίνησα να οδηγώ την ομάδα στήριξης των ασθενών
πριν από 8 χρόνια και έφυγε από τη ζωή λίγο μετά τη λήξη της ομάδας, που ήταν και η
τελευταία χρονιά για μένα. Συμπορεύτηκα μαζί της όλα αυτά τα χρόνια στο πλαίσιο της
ομάδας, πάντα και με την αίσθηση της κοινής ανθρώπινης μοίρας, που όλους μας συνδέει.
Ήταν η ζεστασιά και το ενδιαφέρον με τα οποία περιέβαλε τους πάντες, μαζί και μένα, που
πολλές φορές χρειαζόταν να καταβάλω προσπάθεια ώστε να μη τη νοιώσω και άρα φερθώ
όπως σε μία φιλενάδα αλλά απλά σαν ένα μέλος της ομάδας μας, όπως ο ρόλος μου πάντα
επιβάλλει.
Για δύο συνεχόμενες χρονιές, τα πρώτα χρόνια της θητείας μου, η Γιάννα μου πρόσφερε στα
γενέθλιά μου δύο γλαστρούλες. Πολύ μικρές με κάτι υπέροχα μικρά μωβ λουλούδια. Μου
έδωσε οδηγίες φροντίδας και τις τήρησα ευλαβικά. Δύο φορές το χρόνο τα φυτά άνθιζαν και
η χαρά μου ήταν μεγάλη. Κάποια στιγμή το ένα από τα δύο φυτά άρχισε να κιτρινίζει.
Πίστεψα ότι το έχανα. Το καθάρισα σχολαστικά, μείωσα το πότισμα και το μεταφύτεψα. Του
πήρε 6 μήνες αλλά ορθοπόδισε. Έδωσε και πάλι λουλούδια. Το φθινόπωρο του 2021 άρχισε
μία φθορά που δε συμμαζευόταν. Το Πάσχα του 2022 δεν υπήρχε επιστροφή. Ήταν σα να
συνδεόμουν και με τη Γιάννα μέσα από αυτά.
Απλά μοιράζομαι μαζί σας μικρά πράγματα της καθημερινής ζωής, μια μικρή ιστορία δύο
λουλουδιών ασήμαντη ίσως, για εσάς, αλλά και τόσο χρωματιστή για μένα. Και μου δίνει
χαρά αυτό το μοίρασμα σήμερα. Με συνδέει μαζί της. Και όταν συνδέομαι με τη Γιάννα η
αίσθηση που με κατακλύζει βρίσκει έκφραση σε μία λέξη. Στη λέξη λεπτότητα. Θα θυμάμαι
πάντα τη Γιάννα για αυτή της τη ποιότητα. Για την ευαισθησία της, την αγάπη της για τη
τέχνη, κυρίως τη μουσική, την αγάπη της για τη φύση. Με λίγα λόγια την αγάπη της για την
ομορφιά την οποία αναζητούσε και έφερε ή προσπαθούσε να φέρει ακόμη και εκεί που δεν
υπήρχε μερικές φορές.
Πάντα λέγαμε στην ομάδα πως κάθε άνθρωπος που φεύγει αφήνει το αποτύπωμά του. Στο
σύνολο (είτε αυτό λέγεται κοινωνία, οικογένεια, ομάδα) αλλά και στο καθένα μας ξεχωριστά.
Το αποτύπωμα σε μένα από τη Γιάννα – αυτό που κατά κάποιο τρόπο μου δίδαξε και μου
άφησε σα κληρονομιά μέσα από το τρόπο που εκείνη υπήρχε - είναι οι τόσες λεπτές
αποχρώσεις της ζωής. Οι τόσες λεπτές αποχρώσεις στο τρόπο που μπορεί να υπάρχει, να
κινείται κανείς τη ζωή. Μία αίσθηση υποβόσκουσας λεπτότητας και αέρινης ελαφράδας
ακόμη και στη παρουσία βάρους και δυσκολίας. Και την ευχαριστώ γι’ αυτό!
Θα θυμάμαι πάντα τη Γιάννα όπως και όλους τους υπέροχους ανθρώπους που γνώρισα μέσα
από την ομάδα μας. Αυτούς που είναι αλλά και αυτούς που δεν είναι πια μαζί μας.

EFFIE CHRISTODIMOU echr58@gmail.com

Feb 18, 2023, 7:08 PM

 Δεν θα μπορούσε κάποιος καλλίτερα να εκφράσει τις αέρινες ιδιότητες της Γιάννας. Ευχαριστούμε θερμά, Έφη. Χρίστος, σύζυγος και παιδιά Χρήστος, Σπύρος Ιάσων.

Tag : Χρήστου Ι