Έλαμπεν

 

Έλαμπεν ο ήλιος εις τον ουρανόν

Παρέμενεν το πνεύμα 

εις το γιαλόν (*)

Έλαμπεν και το είδωλό σου

Εις τα κομμάτια της ψυχής μου

Ποιήματα για τη Γιάννα

Soundtrack : https://youtu.be/GTkLeDjk8f0?si=JeVSrS0l7ker57MD Κάντε κλικ.

Τραγούδια που της άρεσαν: Θεοδωράκης Χατζιδάκις Ξαρχάκος Μπακιρτζής Λουδοβίκος των Ανωγείων. Η ένθεση των στίχων που ένα τραγούδι έχει καταγράψει στην ατζέντα της η ίδια με μικρούλικα ωραία γραμματάκια θα ακολουθήσει στο μέλλον σιγά σιγά. Εδώ έγινε μια αρχή προς τιμή της μνήμη της στα τρία χρόνια που πέρασαν από την λύτρωση της 13/7/2022.

Αυτή η σελίδα περιέχει ποιήματα πεζά και ένθετα τα οποία αφορούν την Γιάννα. Έχω ξεκινήσει να γράφω στη Ερέτρια την ημέρα των γενεθλίων της. Ήμουνα μακρυά της και αυτό κόστιζε στη ίδια στα παιδιά και σε μένα. Πώς ήταν δυνατόν να καλύψω το κενό; Μόνο με συναισθηματικά ξεσπάσματα τα οποία εκδηλώνονταν κατά καιρούς με στίχους για πελάτες την τοπική ιστορία της πόλης για την οποία είχα πολλές αυθεντικές πληροφορίες και ζωντανές παραστάσεις. 

Εκεί ξεκίνησε ένα παράξενο ημερολόγιο μέσω ας πούμε ποιημάτων/στίχων που συνεχίζεται μέχρι σήμερα Μάης 2025.

Όλα τα ποιήματα που αφορούν την Γιάννα είναι και εδώ με τόπο και ημερομηνία και πολλές φωτογραφίες ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. 

https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna

Καλό ταξίδι..

Ηρθες απόψε

 

Ήρθες απόψε στ όνειρό μου

και ακούμπησες στο μάγουλό μου

Το ένιωσα ζεστό μωρό μου

Σαν τα βράδυα στο πλευρό μου

Η καρδούλα μ' εσκίρτησε αμέσως

Απόρησε αν αλήθεια είναι ή όνειρο 

Και αν θέλω να σ' αρνηθώ 

εσύ δεν μ' αφήνεις

Εσύ έβαλες το λίθο σου

στης ζωής μου το καμίνι 

Η αγάπη δεν λυγίζει

Μπορεί να ακροβατεί

αλλά δεν πέφτει

Αντέχει και αλάτι στην πληγή!

Χρίστος Ρουμελιώτης

28/5/2025 Κυψέλη

Έφυγες, τα καπελάκια σου

Σε κάθε ενότητα πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκτρονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου. https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna

Έχω χάσει το μωρό μου

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

Έχω χάσει το μωρό μου

Συχνά βουρκώνω

Οι περασμένες αγάπες μου

Είναι μακρυά..

Βουτάω στα βάθη της μνήμης

Μέσα από εικόνες

Νοητές φανταστικές

Πραγματικές εικονικές

Τυπικές τυπογραφικές

Ηλεκτρονικές

Βλέπω θεές

Που προσκύνησα το θάμπος

που εξέπεμπαν τα μάτια τους

Θαύμασα την κορμοστασιά τους

Απόλαυσα την αφοσίωση τους

Λάτρεψα το μεγαλείο τους

Έχω σύντροφο το Λουδοβίκο

Ζητάω ένα καθρέπτη να τις ξαναδώ

Και τι δεν θα έδινα

Μα από όλα πιο πολύ

Που λείπεις εσύ ως παρουσία

Όμορφη είσαι / ήσουνα

Χαρούμενη ήσουνα και λυπημένη

Τώρα που σε ξανά βλέπω

στις αναμνήσεις του καθρέπτη σου

Φουσκώνεις τα δάκρυα μου

Σαν φτερά να ανοίξω να πετάξω

Να έλθω έτσι απλά να σέβρω..

Τραγούδια δεν ξέρω να σου πω

Αν θες όμως πολύ ένα επιτόπου

να σου γράψω ..

Ξέρω τι θα σου πω

Ξέρω τι δεν θα σου κρύψω

Τώρα πια δεν έχουν σημασία

οι πίκρες και οι οι θυμωσιές

Ο χρόνος σαν αγέρι πήρε

σαν σκόνη μαζί του και σκόρπισε

Τις δύσκολες στιγμές..

Άφησε όμως ένα άσπρο_συνεφάκι(*)

Άφησε όμως ένα άσπρο_γιασεμάκι(*)

Ετοίμασα τα απομνημονεύματα σου.

Θα τα τοποθετήσω στα ράφια

Του σύννεφου που κατοικεί η αγάπη

Να σε βλέπω κάθε μέρα κάθε νύχτα

Να κοιμόμαστε μαζί

Να μου τραγουδείς

Χατζιδάκη και Φλέρυ

Να αποκοιμηθώ για πάντα..

Ο Χρήστος σου

Κυψέλη 12/4/2025

Λίγο πριν το Πάσχα

Στα ίχνη της Γιάννας

(*) Λουδοβικος

Φάκελος 08 Ναύπλιο, Reunion, Grand Bleu, Ποιήματα Γιαγιάς Πόπης, Ξενοδοχείο Lido

 

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

Φάκελος 07 Αγαπημένα Ποπάκι

 

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

 

ΆσΤα

φύλλα

Στη γη

Να πέσουν

Φθινόπωρο

Είναι

Να σκεπάσουν

Με στοργή

Τη τέφρα σου

Πριν ο χειμώνας

Τη νωτίσει

Με τα δάκρυά του

Και τη πάρει

Στα βάθη

Της καρδιάς του

Χρ.ρουμ 19/10/2023

Για τη φίλη της Σύνθιας

Αλησμόνητη Γιάννα.x.

-•-

Νίκος Καρούζος

Ναύπλιου τέκνο μακρυνό

Σταλθέν από Σύνθια:

«Να μη λυπάσαι 

που πέφτουν

τα φύλλα φθινόπωρο.

Η δική σου τρυφεράδα

θα τα φέρει

και πάλι στα δέντρα

Δάκρυα μη χαλνάς· 

όλοι ανήκουμε

στην ανάσταση»

Νίκος Καρούζος

Καλή αυριανή 🌷

Ημέρα Σάββατο

21/10/2023

 

Α τι ωραίο! 

Είναι αληθινό; 

είναι του δάσους 

ή της καρδιάς σου 

πολύ ακριβό;

Σύνθιας άνθος

Μακρυνό

Χρ.ρ

Ευχαριστώ π.π.

Χρ.ρ.

21/10/2023

 

 

 

Φάκελος 03, στρόβιλοι Αθηνάς Ανδρουλάκη, ποίηση, προσωπικές σημειώσεις, τραγούδια, ζωγραφική

 

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Γίνομαι 65 χρονών και απλά απορώ πως πέρασε τόσο
γρήγορα όλος αυτός ο χρόνος. Με τη Γιάννα είμασταν συνομήλικες, ίδια χρονιά γεννημένες.
Τη βρήκα στο σύλλογο, όταν πρωτοξεκίνησα να οδηγώ την ομάδα στήριξης των ασθενών
πριν από 8 χρόνια και έφυγε από τη ζωή λίγο μετά τη λήξη της ομάδας, που ήταν και η
τελευταία χρονιά για μένα. Συμπορεύτηκα μαζί της όλα αυτά τα χρόνια στο πλαίσιο της
ομάδας, πάντα και με την αίσθηση της κοινής ανθρώπινης μοίρας, που όλους μας συνδέει.
Ήταν η ζεστασιά και το ενδιαφέρον με τα οποία περιέβαλε τους πάντες, μαζί και μένα, που
πολλές φορές χρειαζόταν να καταβάλω προσπάθεια ώστε να μη τη νοιώσω και άρα φερθώ
όπως σε μία φιλενάδα αλλά απλά σαν ένα μέλος της ομάδας μας, όπως ο ρόλος μου πάντα
επιβάλλει.
Για δύο συνεχόμενες χρονιές, τα πρώτα χρόνια της θητείας μου, η Γιάννα μου πρόσφερε στα
γενέθλιά μου δύο γλαστρούλες. Πολύ μικρές με κάτι υπέροχα μικρά μωβ λουλούδια. Μου
έδωσε οδηγίες φροντίδας και τις τήρησα ευλαβικά. Δύο φορές το χρόνο τα φυτά άνθιζαν και
η χαρά μου ήταν μεγάλη. Κάποια στιγμή το ένα από τα δύο φυτά άρχισε να κιτρινίζει.
Πίστεψα ότι το έχανα. Το καθάρισα σχολαστικά, μείωσα το πότισμα και το μεταφύτεψα. Του
πήρε 6 μήνες αλλά ορθοπόδισε. Έδωσε και πάλι λουλούδια. Το φθινόπωρο του 2021 άρχισε
μία φθορά που δε συμμαζευόταν. Το Πάσχα του 2022 δεν υπήρχε επιστροφή. Ήταν σα να
συνδεόμουν και με τη Γιάννα μέσα από αυτά.
Απλά μοιράζομαι μαζί σας μικρά πράγματα της καθημερινής ζωής, μια μικρή ιστορία δύο
λουλουδιών ασήμαντη ίσως, για εσάς, αλλά και τόσο χρωματιστή για μένα. Και μου δίνει
χαρά αυτό το μοίρασμα σήμερα. Με συνδέει μαζί της. Και όταν συνδέομαι με τη Γιάννα η
αίσθηση που με κατακλύζει βρίσκει έκφραση σε μία λέξη. Στη λέξη λεπτότητα. Θα θυμάμαι
πάντα τη Γιάννα για αυτή της τη ποιότητα. Για την ευαισθησία της, την αγάπη της για τη
τέχνη, κυρίως τη μουσική, την αγάπη της για τη φύση. Με λίγα λόγια την αγάπη της για την
ομορφιά την οποία αναζητούσε και έφερε ή προσπαθούσε να φέρει ακόμη και εκεί που δεν
υπήρχε μερικές φορές.
Πάντα λέγαμε στην ομάδα πως κάθε άνθρωπος που φεύγει αφήνει το αποτύπωμά του. Στο
σύνολο (είτε αυτό λέγεται κοινωνία, οικογένεια, ομάδα) αλλά και στο καθένα μας ξεχωριστά.
Το αποτύπωμα σε μένα από τη Γιάννα – αυτό που κατά κάποιο τρόπο μου δίδαξε και μου
άφησε σα κληρονομιά μέσα από το τρόπο που εκείνη υπήρχε - είναι οι τόσες λεπτές
αποχρώσεις της ζωής. Οι τόσες λεπτές αποχρώσεις στο τρόπο που μπορεί να υπάρχει, να
κινείται κανείς τη ζωή. Μία αίσθηση υποβόσκουσας λεπτότητας και αέρινης ελαφράδας
ακόμη και στη παρουσία βάρους και δυσκολίας. Και την ευχαριστώ γι’ αυτό!
Θα θυμάμαι πάντα τη Γιάννα όπως και όλους τους υπέροχους ανθρώπους που γνώρισα μέσα
από την ομάδα μας. Αυτούς που είναι αλλά και αυτούς που δεν είναι πια μαζί μας.

EFFIE CHRISTODIMOU <echr58@gmail.com>

Feb 18, 2023, 7:08 PM

 Δεν θα μπορούσε κάποιος καλλίτερα να εκφράσει τις αέρινες ιδιότητες της Γιάννας. Ευχαριστούμε θερμά, Έφη. Χρίστος, σύζυγος και παιδιά Χρήστος, Σπύρος Ιάσων.

Tag : Χρήστου Ι