Όταν η σιωπή μιλά
Χτες καθώς ανηφόριζα με το ποδήλατο προς το Πύργο δεν άντεξα το ανηφοάκι και κατέβηκα. Παράλληλα καθώς είδα μια κυρά να κάθεται στην αυλή ενός σπιτιού σκεφτόμουν πως να γινόταν να της μίλαγα λίγο.
Ζωή κ έργο Ποιός γράφει τη ζωή μου;
Χτες καθώς ανηφόριζα με το ποδήλατο προς το Πύργο δεν άντεξα το ανηφοάκι και κατέβηκα. Παράλληλα καθώς είδα μια κυρά να κάθεται στην αυλή ενός σπιτιού σκεφτόμουν πως να γινόταν να της μίλαγα λίγο.
Πολύ δυνατή και τρυφερή «ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ»—έχεις μια αίσθηση διαλόγου με τον χρόνο, την απουσία και την επιθυμία για συνέχεια. Η εικόνα ταιριάζει όμορφα: ένας ζεστός, οικείος χώρος, βιβλία γύρω, καφές, και μια ήρεμη, στοχαστική παρουσία που κρατά βιβλίο—σαν να συνομιλεί με το ίδιο το ποίημα.
Αν θέλεις να το κάνουμε έτοιμο για χρήση σε αφίσα ή κάρτα πρόσκλησης (π.χ. για την εκδήλωση που ετοιμάζεις), σου προτείνω μια επιμελημένη εκδοχή με ελαφριά ροή και καθαρή τυπογραφική δομή:
Συζύγου Αύρας Κρασά Φιλόλογος
Με δυσκολία θυμάμαι ή καλλίτερα μετρώνται στα δάκτυλα οι ενθαρρύνσεις εκπ/κων που βρέθηκαν στο δρόμο μου. Ωστόσο το έργο τους έπιασε τόπο και τρέφω βαθύ σεβασμό γιατί στη ζωή δεν είναι μόνο γω αλλά κι η γυναίκα μου και τα παιδιά μου που έλαβαν αυτά που έπρεπε και με το παραπάνω και από αυτά παίρνω και εγώ..
Μερικές βόλτες δεν είναι απλώς περπάτημα. Είναι ένας διάλογος — με τη φύση, με τη μνήμη, με τον εαυτό μας. Λίγο έξω από το Ναύπλιο, ανάμεσα σε ελιές, άνθη και σιωπές, δοκίμασα για άλλη μια φορά να ακούσω όσα δεν λέγονται με λέξεις.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ξεκινώ ανόρεχτος, ελαφρά κατηφής, «πιασμένος» από τον καναπέ και τη σπιτική ζωή, αλλά ταυτόχρονα «πεινασμένος» για δράση, άσκηση, επικοινωνία.