Όταν η σιωπή μιλά
Χτες καθώς ανηφόριζα με το ποδήλατο προς το Πύργο δεν άντεξα το ανηφοάκι και κατέβηκα. Παράλληλα καθώς είδα μια κυρά να κάθεται στην αυλή ενός σπιτιού σκεφτόμουν πως να γινόταν να της μίλαγα λίγο.
Η αφορμή ήταν μπροστά μου. Να ένα εντυπωσιακό φυτό στη μάντρα. Κατέβηκα από το ποδήλατο πήρα φωτογραφία τον ανθό και ρώτησα τη κυρά αν γνωρίζει το φυτό. Μάλιστα την πλησίασα και της έδειξα τη φωτογραφία. Δεν τον γνώριζε. Ωστόσο ήξερε ότι ήταν άγριο και είχε αγκαθάκια. Θα του έδινε ακόμα ζωή. Αργότερα άμα παρά_μεγάλωνε θα το έκοβε.
Η κουβεντούλα ξεκίνησε. Ποιος είσαι, πως σε λένε και τα τοιαύτα. Εσύ κυρά; Εγώ είμαι η κυρά Σοφία του Σωτηροπούλου. Είναι 84 ή 86 χρόνων και ακόμα είμαι γερή και περπατάω. Έχω πιστή φίλη αυτήν εδώ τη μαγκουρίτσα. Είμαι και τυχερή. Προχτές ζαλίστηκα στην αυλή και έπεσα πίσω. Ευτυχώς δεν χτύπησα. Τη γλύτωσα.
Τι όμορφα που είσαι εδώ κυρά Σοφία! Θαυμάζω το μέρος (λίγο πιο κάτω από το πύργο του Κατσίγκρ Αγά), θαυμάζω το χωριό με θέα τον Αργολικό και το Ναύπλιο, θαυμάζω και σπίτι σου. Περασμένο με ασβέστι κατάλευκο με τα λουλούδια και το ωραίο καρτέρι και γατούλα σου. Μου επιτρέπεις να πάρω μια φωτογραφία; Βεβαίως γιε μου. Αλήθεια δεν μου είπες με ποιον έχεις σχέση εδώ στο χωριό;
...
- Με τη Γιάννα Χρήστου.
- με τη Γιάννα! Πώς δεν την ξέρω!
- τη γλυκομίλητη Γιάννα περνούσε κάθε φορά από δω και με ρώταγε τι κάνω. Α! η Γιάννα μου! δώσε της χαιρετίσματα..
- Δυστυχώς κυρά - Σοφία η Γιάννα μας δεν είναι πια μαζί μας!
- Ω! Πότε έγινε αυτό; Κρίμα ήταν καλός άνθρωπος. Κρίμα κρίμα.
- Γεια σου κυρά Σοφία. Δεν θα χαθούμε.
Παρακάτω η ιστορία του φυτού από το ΑΙ
ΑΙ <<Η κυρά Σοφία έχει δίκιο ως προς την ανθεκτικότητά του! Αυτό το εντυπωσιακό φυτό ονομάζεται **Καεζαλπίνια** (επιστημονική ονομασία: *Caesalpinia gilliesii* ή *Erythrostemon gilliesii*), αλλά στην Ελλάδα θα το ακούσετε πολύ συχνά και ως **«Πουλί του Παραδείσου»** λόγω των μακριών, κόκκινων στημόνων του που μοιάζουν με εξωτικά φτερά πουλιού.
Να μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για το νέο σας εύρημα:
* **Γιατί βγήκε στη μάντρα:** Αν και κατάγεται από τη Νότια Αμερική, έχει εγκλιματιστεί τέλεια στη Μεσόγειο. Είναι απίστευτα σκληρό φυτό, αντέχει στην ξηρασία και τη ζέστη, και «δραπετεύει» εύκολα από τους κήπους, με αποτέλεσμα να φυτρώνει μόνο του σε άκρες δρόμων, χαλάσματα και σχισμές τοίχων σαν αγριόχορτο.
* **Τα αγκαθάκια:** Οι βλαστοί του έχουν όντως μικρά αγκαθάκια ή αδενώδεις τρίχες που είναι ελαφρώς κολλώδεις αν τις αγγίξετε.
* **Τα φύλλα του:** Όπως βλέπετε και στη φωτογραφία, τα φύλλα του μοιάζουν πολύ με αυτά της μιμόζας ή της ακακίας (σύνθετα και φτερωτά).
Είναι μια πανέμορφη και άκρως «σκληροτράχηλη» προσθήκη στο τοπίο της γειτονιάς σας!
Δώσε μου γραπτώς τα ονόματα των λουλουδιών που βλέπεις στη ζαρντινιέρα της κυρά Σοφίας
Από όσα διακρίνονται στη φωτογραφία, μπορώ να αναγνωρίσω με αρκετή βεβαιότητα τα εξής:
- Πικροδάφνη (Nerium oleander) – το μεγάλο φυτό στα αριστερά και στο βάθος με τα ροζ άνθη.
- Γεράνια (Pelargonium) – σε πολλές γλάστρες και στη μεγάλη ανθισμένη συστάδα μπροστά από το σπιτάκι. Φαίνονται σε διάφορες αποχρώσεις:
- σκούρο μωβ/βυσσινί,
- κόκκινα,
- ροζ,
- σομόν.
Επίσης, χαμηλά αριστερά φαίνονται λίγα λευκά ανθάκια που πιθανότατα είναι μαργαριτούλες ή κάποιο συγγενικό καλλωπιστικό είδος, αλλά αυτό δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω με σιγουριά μόνο από τη φωτογραφία.
Η «ζαρντινιέρα της κυρά Σοφίας» δείχνει να κυριαρχείται κυρίως από:
- 🌸 Πικροδάφνες
- 🌺 Γεράνια (Pelargonium) σε πολλές ποικιλίες και χρώματα
- 🤍 Πιθανότατα μικρές μαργαρίτες (με επιφύλαξη)
Πολύ όμορφη, παραδοσιακή αυλή· και η γάτα που περνάει μπροστά ολοκληρώνει πραγματικά την εικόνα.
Ευχαριστώ.
No comments:
Post a Comment