Νόστος, νοσταλγία

ΝΟΣΤΟΣ Νοσταλγία 

Υπήρχε μια καρυδιά και 

μια μυγδαλιά στον κήπο

πρέπει να ήσαν εκεί

πάνω από σαράντα χρόνια

παρέα με τις κοτούλες και

τα χωράφια των γειτόνων 

και τα βρώσιμα αγριόχορτα 

που η μάνα έκανε συχνά 

μια πλούσια πράσινη μαγεριά..

Στεκόμουν στο παράθυρο

του δωματίου και 

παρατηρούσα την άνοιξη 

που καθόταν στα κλαδιά 

των δυο δέντρων του κήπου

μόνο που αυτά ήταν σχεδόν

ξερά.. !

Πόσα χρόνια αλήθεια 

εκείνα τα δένδρα έζησαν

και δεν ξεχνούσαν ν' ανθίζουν

και να μαγνητίζουν 

τα βλέμματα της κόρης 

και της μάνας που κοιτούσαν;

Αμετάβλητη επανάληψη

ενός ασταθούς κόσμου 

που με βλέμμα σιωπηλό 

μοναδικό μάρτυρα

μιας μυστηριώδους εξέλιξης!

Τι ξέρω παραπάνω 

για αυτή τη γη 

των δύο δένδρων

και του χωραφιού;

που τα πουλιά ως 

μπαλαρίνες παίζαν τένις 

όποτε ζευγάρωναν 

και αντάλλασαν 

ερωτόλογα μοναδικά;

Χωράφι. Χωράφια.

Άρωμα γης και χόρτου, 

Άρωμα πικραμύγδαλου και ελιάς.

Πρόσκληση ανοιχτή 

σε λυρικό ποιητή 

να τους αφιερώσει 

ένα ταπεινό στίχο!

Για Γιάννα και μάνα 

Ποπάκι Πόπη Γιωννά

Χρήστου 

Αθήνα Κυψέλη 31/10/2025

Διασκευή / τροποποίηση 

ποιήματος της Louise Glück 

δηλαδή ένα άλλο ποίημα..

#Παρατηρούμε τον κόσμο 

μια φορά, 

κατά την παιδική ηλικία. 

Τα υπόλοιπα είναι μνήμη#

#Louise Glück