Photoshop A4, διαχρονικό, Θεία Κατίνα, Φωτούλα, Πάνος, ζωγραφιά Σπύρου

Σε κάθε ενότητα πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκτρονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου. https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna

 

 

Ερέτρια

Σαν τα γενέθλιά σου ήλθαν πάλι

Τούτη την Πέμπτη την μεγάλη

Μαζί με το δώρο σου αυτό

Δέξου αγαπούλα και

ένα μεγάλο ευχαριστώ

Γιατί σε τούτη τη ζωή

Τόσα που με δίδαξες εσύ

Δέκα ζωές δεν είναι αρκετές

Να ξοδέψω τις γνώσεις αυτές

Και ακόμα πιο πολύ

Κρατάς ένα θησαυρό

μέσα στο σπίτι εκεί

Που είναι τα παιδάκια μας

τα ονειράκια μας

Που μαζί με το μπαμπάκα τους

σ’αγαπάν πολύ

Αγαπούλα απ’ το μέλι πιο γλυκιά

Κράτα με πιο σφικτά στην αγκαλιά

Και γω πάντα θα σ’ αγαπώ

Όπως το πρώτο εκείνο τον καιρό

Ερέτρια, 3/10/2001 

 

 Από τα πρώτα ποιήματα μου

 

Γλέντι στο χωριό Κώστας Χρήστου 

Πάσχα στο χωριό 

Με την ξαδέλφη και κουμπάρα Μιμή

Πάντα ανεπίδεκτος παραδοσιακών χορών ο γράφων 

 

Αυτός είναι ένας πίνακας ζωγραφικής του Σπύρου την εποχή του Grand Bleu. Είμαι εμπνευσμένος από το έλλειμμα πρασίνου στην γειτονιά μας αλλά και την ανάγκη λύσης διαφορά γης με πρωτοπόρες ιδέες εν μέσω τσιμέντου.. Υπάρχει αυθεντικό.

Τα βαζάκια της Γιάννας σε παράταξη.. στη κουζίνα.

Το σπίτι στο χωριό με την αρτιστίκ αυλή του

Κάρτα της Φωτούλας από τη Νιγηρία 

Κάρτα της Φωτούλας Παπαγγελή και του Πάνου από τη Νιγηρία.

Τα γράμματα 

Κολάζ δικό μου από την παραλία Κοντήλη την ημέρα που σκόρπισαμε την τέφρα της στο κόλπο.