Χωριό και Αθήνα τα πρώτα χρόνια, Δεκαετίες 1958 - 1922, Φωτογραφίες

<<Το ξέρω πως υπάρχεις 

και θάρθω να σε βρω

Λουδοβικος>>

ΚΕΊΜΕΝΑ 

Η Γιάννα έπαιρνε με το γάντι αυτό που ήθελε. Καλούσε τηλεφωνικά μιλούσε γλυκά εντυπωσίαζε με διάφορα και στο τέλος πέταγε τη πεπονόφλουδα (ευγενικός λόγος). Δεν είναι υπήρχε περίπτωση να μην λάβει το ζητούμενο.

✓ <<Περπατώντας στα ίχνη της Γιάννας>>

✓Για Κο Δημήτρη γιο του κυρίου Γιώργου του κοσμηματοπώλη να κάνω παρουσίαση της Γιάννας μια μέρα ενδεχομένως μενως να είναι και Βάνα Σοφία και κυρία Καίτη.

✓<<Ταξίδι με τη Γιάννα>> <<Αυτός ο δρόμος που διάλεξες να πας διάλεξαξ.. σ αυτό το δρόμο που διάλεξες κοίταξε να προφάσεις το καιρό >> τραγούδι Θεοδωράκη 

✓ <<Που να ξαναχτίσω μια φωλιά για της αγάπης τα πουλιά>>

✓ <<Κυκλάμινα στου βράχου τη σχίσματα .. στον άλλο κόσμο που θα πας κοίτα μην γίνεις σύννεφο και αστρονομία κροβτης χαραυγής και σε γνωρίσει η μάνα σου που καρτερεί στην πόρτα>>

✓ <<Σε πότισα ροδόσταμο πάρε μια βέργα λιγαριά πάρε μια ρίζα δενδρολίβανο>>

 

Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου. https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

ΔΡΟΜΟΙ ΧΩΡΙΟΥ ΑΓΙΟΣ ΑΔΡΙΑΝΟΣ

ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΟΠΩΝ

Ζούσε εκείνη καλά (στο χωριό) και εμείς / εγώ κάπου αλλού όχι καλλίτερα παράλληλα με διαφορά ηλικίας 5 ετών. Ευτυχισμένη ανέμελη χαρούμενη με ξαδέλφια ξαδέλφες θείες θείους στο χωριό σε εκδρομές γλέντια πανηγύρια.

Πανέμορφα συμμαθητικά χρόνια τρελές παρέες αθλητισμό γυμναστική δημοτικό χορός στη παραλία αγκαλιές φιλιά τραγούδια ρομάντζα στην Μονεμβασιά καθισμένη απολάμβανε και ονειρευόταν.

Να και η πανέμορφη Γιάννα το ίδιο όμορφη και η Μιμή ο θείος ο Τάκης η θεία η Μαρία ο Γιώργης ο Δημήτρης (μετέπειτα κουμπάρος).

Κιβέρι 1973 μόνη με τον φωτογράφο ο οποίος για την εποχή του ήταν πολύ καλός και έδιδε τα πρώτα μαθήματα στην καλόσχημη γεμάτη καλοσύνη νέα.

1978 Χαλκιδική με τη μαμά και το μπαμπά. Α ναι και με το Χρήστο το Ράφτη εκεί ή αλλού δεν έχει σημασία. Τον αναγνώρισα.

1979: Σκεπτική Γιάννα σε βλέπω στο παραθύρι α όχι στο μπαλκόνι στην Αθήνα αλλά και χαμογελαστή στο μαζντάκι έτοιμοι να αναχωρήσετε για το χωριό.  Σαββατοκύριακο ή Πάσχα. Αρνί στη σούβλα κρασάκι και κοκορέτσι. Μάστορας ο  μπαμπάς και οι άλλοι στο χωριό στη Τρίπολη ή όπου αλλού δεν έχει σημασία.

Μιμή και Γιάννα κάπου στο χωριό. Σπίτι ίσως. Φωτό Γιάννας:  <<Σίγουρα είχαμε πάει εκδρομή στην Αίγινα το μαρτυρούν τα αρχαία λείψανα της Αφαίας Αθηνάς. Το μαγνητόφωνο πάντα δίπλα μου να παίζει το>> <<Ξάπλα πλήρη χαλάρωση και ονειρεύομαι στο κύμα.. και έσκυψα να πιω νερό ήταν το ελεύθερο τίμιο νερό που αναβλύζει από μια τίμια βρύση που θα πότιζε τη ζωή μου με τόσες ομορφιές τόσα όνειρα χαρές λύπες απογοητεύσεις ευτυχία παιδιά αλλά και..>>

Μυκήνες με το σχολείο φαγητά και νοστιμιές. Πω πω τι έχουμε να φάμε! Εκδρομή με το Ε 3 στις Μυκήνες το αρχαίο θέατρο του Άργους το μεγαλύτερο θέατρο της αρχαιότητας άξιο της μυθικής πόλης και της κλασσικής δόξης της. Τι σκέπτεσαι Γιάννα στο παραθύρι; του παλιού λεωφορείου; Τι έγινε έβρεξες το παντελόνι σου στη θάλασσα; Καμπάνα. Χτυπούσε χαρμόσυνα κιόλας; Θείος θεία απ' την Αμερική. Παναγιώτης νομίζω της μαμάς αδελφός. Ξενάγηση κανονικά και το Ποπάκι φαγητό στο τάπερ. Nice. <<Εκεί που καθόμουνα με τους συλλογισμούς παρέα να και ο Μιχάλης που με κάλεσε στο θέατρο Δρόμος της οδού Κυκλάδων. Παρακαλώ δείτε την αφίσα. Μου άρεσε ι τύπος και το θέμα του έργου του. Διαμέρισμα σπίτι 🏠 άλα χωριό με κότες αχούρι κλπ. Χαμός. Να συνεργαστούμε Μιχάλη έχω Αριστοφάνη.

Η συνέχεια κάποτε ένα καλοκαίρι στο κάστρο της Μήλου μάλλον 1982. Με φίλες χαζεύαμε και απολαμβάναμε τα άγρια άνθη τους αρωματικούς θάμνους τα δένδρα τα πουλιά. Γλυκό μεθύσι με τα αρώματα της εξοχής. Αν να και η μαμά με το μπαμπά πιασμένοι χέρι χέρι. Υπόδειγμα αγαπημένου ζευγαριού χωρίς φθορές (;) <<Αγκαλιές και τρυφερότητες>> έγραψα λεζάντα στη φωτογραφία.

Πάρκα. <<Πουλάκι στο κλουβί δεν ζει πολύ που να το ξέρω.. το τάιζα το αγαπούσα όπως και τα μωρά..>> Χρ. : Γιάννα στη σελίδα αυτή τοποθέτησα με αλληλεπίδραση 6 μεγάλου μεγέθους φωτογραφίες σου. Πανέμορφη είσαι. Δεν σου έχω πει ξανά. Μα και συ ρε παιδί μου δεν μου τις έδειξες πότε! Τις είχες καταδικασμένες καταχωνιασμένες στο μπαούλο! Που χρόνος για αναμνήσεις! Για συζητήσεις γνωριμίας των παρελθόντων μας! Ας είναι έπρεπε να ζούμε το παρών στις εκδρομές στο χωριά στο Καρπενησιώτη ποταμό στο Μικρό και Μεγάλο χωριό της Ευρυτανίας.

Γιάννα, πλησιάζω το τέρμα του άλμπουμ. Λόγο δίνω δηλαδή λόγια στη φωτογραφίες δεν είναι ακριβώς τα δικά σου αλλά τι να κάνω. Μονολογώ. Ωραία είναι. Γιάννα και Μιμή συν πλην πέντε χρόνων χέρι με χέρι. Την έδειξα και της Γιάννας και του Βαγγέλη.

Όλο το σόι στη αυλή-γιορτή. Θαυμάστε την ομορφότερη τη θεία τη Γωγώ.

Αφιερώνω λίγα λόγια ως συγγραφέας του κειμένου αυτού στα αγαπημένα σου ξαδέλφια Νίκο και Μιμή από το Άργος. Ο Νίκος είναι στο Βόλο μιλάμε στο τηλέφωνο. Την Μιμή θα την πάρω. Μιλάω και με τον Σωτήρο τον υπέροχο ιδιαίτερο ποιητικό λυρικό ομηρικό τεχνίτη σιδερά. Τον κάλεσα για μικροεπισκευές στο σπίτι. Με τα ξαδέλφια σου λοιπόν πολλές εκδρομές και το θείο και την θεία Άννα και Γεωργία (;) βόλτες αγάπες αγκαλιές όμορφα που ήταν.

Τέλος η Squibb. Έχω την επιβράβευση σου και πολλές φωτογραφίες. Χωριά τα ντοσιέ με τα σεμινάρια και άλλα υλικά του τότε. Ωραίας η φωτό σου κάτω από το χριστουγεννιάτικο δένδρο υποθέτω ότι το επιμελήθηκες εσύ. Συναδελφικές φωτογραφίες και ονόματα από την Αποθήκη τα Γραφεία 380 άτομα πήρατε μέρος σε κάποια εκδρομή. Κάπου κει θα ήταν και το "πυρηνάκι" συνεχίζεται.. 

Τη πλούσια κοτσίδα της φύλασσε στη ντουλάπα της είναι ακόμη εκεί με τα ρούχα της άθικτη. 12/3/2025

ΠΡΩΤΌΛΕΙΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΚΕΊΜΕΝΟ ΧΡ

 

ΕΝΘΕΤΟ  

«Ποιος τη ζωή μου, ποιος παραφυλά, στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει» λέει στο τραγούδι του ο Μάνος Ελευθερίου. Εμείς διαλέξαμε συμπτωματικά παρόμοια τίτλο που διαμορφώθηκε λέξη με λέξη γράμμα με γράμμα ειλικρινά. Ποιος τη ζωή μου γράφει η ζωή και το έργο της Γιάννας. Τρία χρόνια χωρίς τη Γιάννα πέρασαν από τότε που έφυγε 13/7/2022. Τρία χρόνια δύσκολα από πλευράς απουσίας ενός ανθρώπου που τροφοδοτούσε με εναλλασσόμενο ρεύμα τη ζωή μου / μας και των παιδιών.

Φέτος το 2025 ύστερα από ωρίμανση της ιδέας και καθορισμού του τρόπου παρουσίασης της ζωής της και του έργου της κατέληξα. Ναι τα υλικά άυλα όλα θα περάσουν στο σκληρό δίσκο ενός αόρατου Αγγέλου της που την συνόδευε και θα την συνοδεύει για πάντα! ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ..

ΕΝΘΕΤΟ ΑΠΟ ΕΞΩ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 1938, το τρένο στις 8, έφερε τον μοναδικό επιβάτη, τον ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ. Και με το ίδιο τρένο, των 8, έφυγε για πάντα, το 2018. Στοίχειωσαν τα 8άρια.

_🔴 Επτά χρόνια, λοιπόν, χωρίς τον Μάνο, που μια ζωή έγραφε, έγραφε, έγραφε και έχει στο ενεργητικό του περίπου 400 τραγούδια και συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους Έλληνες συνθέτες. Αλλά με τον φακό δεν τα πήγαινε και τόσο καλά και διαρκώς με απέφευγε.

_🔴 Αρνιόταν να φωτογραφηθεί και απέφευγε διακριτικά τον φακό, αλλά πριν φύγει, όταν τον «σημάδεψα» , γύρισε, ποζάρισε βιαστικά, χαμογέλασε καλοσυνάτα και το αποτέλεσμα, ένα απ΄όλα, το βλέπετε εδώ. Οπότε, σε παράφραση ο στίχος γίνεται «ποιος φωτογράφος τη ζωή μου, την παραφυλά, στου κόσμου τα στενά ποιος με σημαδεύει».

_🔴Τον θυμόμαστε, εμείς που τον ζήσαμε αλλά και τα έργα του θα τα ακούν και οι επόμενες γενιές.

@highlight 

https://youtu.be/m_Ru4evXC4I

https://youtu.be/fLUXp1GXTfE

https://youtu.be/1LeNtdeDhEg