11 March 2025

Ασπρόμαυρες και έγχρωμες φωτογραφίες από τη ζωή της Γιάννας στο χωριό και στην Αθήνα

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 
 
 
<Γιάννα>, περπατώντας στους δρόμους της ζωής της. Ένα ανθοδοχείο όπου δοχείο η ζωή και άνθος η Γιάννα. Ξεκινώντας να τη συναντήσουμε μέσα από εικόνες υλικές και άυλες μέσα από σημειώσεις αναμνήσεις λέξεις στοχασμούς ραντεβού σε ατζέντες και ονόματα με αποσπάσματα αγαπημένων της ποιητών διαπιστώνουμε ότι Γιάννα σημαίνει μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης από τη ζωή και το έργο της. Αποφάσισα λοιπόν να το βάλω στο χαρτί και το γυαλί (διαδίκτυο) λογοδοτώντας σε μια αόρατη Υποχρέωση ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη της. Η παρούσα Μνημοσύνη αποτελεί εικονική πινακοθήκη παρακαταθήκη παρουσίαση στιγμών από τη ζωή και το έργο της. Ναι είναι πολύ λίγο αλλά ούτε σκηνοθέτης είμαι ούτε συγγραφέας της ζωής επωνύμων. Μου φτάνουν αυτά που έζησα και γράφω για την Γιάννα.

 
 
Θα ξεκινήσω από το εικονιζόμενο παρακάτω άλμπουμ ασπρόμαυρων φωτογραφιών που έχει επιμεληθεί η ίδια. Το φύλασσε στη βιβλιοθήκη της με σεβασμό. Μέσα τακτοποιημένες εικόνες από την παιδική της ηλικία με τους γονείς της τη γιαγιά και το παππού της στο χωριό. Άγιος Αδριανός η Κατσίγκρι Αργολίδος σήμερα προάστιο ή οικισμός της πόλης του Ναυπλίου.

Ξεφυλλίζουμε υπομονετικά τις μέρες της ζωής της και στεκόμαστε σε αυτές που βλέπουμε. Μια μητέρα με τη κόρη της να ποζάρουν όχι στο φακό αλλά στα μάτια των θεατών γνωστών και αγνώστων του σεναρίου της. Ένα σενάριο θα μπορούσε κάλλιστα να προκύψει από τη ζωή της ταπεινό τίμιο ισάξιο άλλων προσωπικοτήτων όχι life style αλλά βάλετε εσείς γυναικεία ονόματα που εσείς νομίζετε εγώ θα βάλω τύπου Τζένη Καρέζη ας πούμε.
 
 

Μητέρα πατέρας στα νιάτα τους γλέντια συνευρέσεις συγγενών σε αυλές σαλόνια
πανηγύρια. Η Γιάννα μια μέρα βρέθηκε στην αγκαλιά της γιαγιάς της να ποζάρει σε εμάς σήμερα. Αργότερα βρέθηκε να κοιτάει ζαλισμένη με περιέργεια τον φωτογράφο που την τοποθέτησε μέσα σε ένα αποξηραντήριo καπνού βίος γονέων προς το ζειν. Πάντως οι φωτογραφίες είναι όλες καλοζυγισμένες επαγγελματικές θα λέγαμε.

Το πατρικό ήταν αρχικά στο κέντρο του χωριού τοποθετημένο σε σκαλισμένο βράχο με πολύ ιδρώτα. Το έμαθα από τον γείτονα Αδριανό Καζά. Την βλέπουμε μικρή να ποζάρει μπροστά από την "επιχείρηση" του μπαμπά της το περίπτερο της πλατείας να προετοιμάζεται θεωρητικά να αναλάβει μέρος της διαχείρισης του σε ηλικίες περίπου 10-12 χρόνων πριν εγκαταλείψουν ως εσωτερικοί μετανάστες το χωριό για την Αθήνα. Δημοτικό με παραδοσιακή στολή, καπηλειό, περίπτερο, σπίτι, τραπέζι με συγγενείς, ξυλόσομπα, θείος Τάκης αδελφός του μπαμπά της. Μετά ήρθαν οι επισκέψεις τα μπάνια οι εκδρομές, οι φίλες, οι συμμαθήτριες. Το Πάσχα τα αρνιά ο θείος ο Γιώργης της θείας Άννας από το Άργος αδελφής του μπαμπά. Στην εξοχή στην Αίγινα; στη λιμουζίνα του μπάρμπα; από την Αμερική. Ω τι ευτυχία ζωγραφισμένη στις καρδιές και τα πρόσωπα όλων των εικονιζόμενων. Μα καλά αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν προβλήματα; Ναι είχαν. Τα πάλευαν. Πάλευαν την φτώχεια και την ανέχεια με έξυπνο τρόπο σκληρό ιδρωμένο ματωμένο non stop. Ναι οι επισκέψεις αρχαιολογικών σημείων (μάλλον Σαλαμίνα εδώ) της Ελλάδας με αφετηρία την Αθήνα και άρχιζαν. Η Γιάννα Μακρή εξαδέλφη υπέροχος άνθρωπος με την Λίτσα την αδελφή της ποζάρουν με μαμά και μπαμπά.

Α! τι ωραία η Γιαννούλα
με τη φαρδιά καπελαδούρα!
Αχ να μπορούσαμε να δούμε
τις λεζάντες πίσω από τις φωτό
που έγραφε η ομορφούλα!


Το text αυτό συνοδεύεται από φωτό της εποχής εκείνης και αναζητώ κάποια τραγούδια της εποχής προτιμήσεις του μπαμπά της έστω ή της ίδιας. Σε αυτό θα βοηθήσουν οι ημερομηνίες γέννησης και ζωής στο χωριό και στην Αθήνα περίπου καθώς τα σχολεία και οι δράσεις της.
Με εικασίες λοιπόν τραγούδια από τις δεκαετίες του '58-'70 χωριό και μετά το '70 Αθήνα.

Η φωτογραφία αυτή ειναι στην κουζίνα του σπιτιού στο χωριό. Μήπως της αξίζει μια καλλίτερα θέση;
Πότε λέτε ήταν τσολιάς ντυμένος ο παππούς Χρήστος; 25 Μαρτίου 1945. Την πρώτη ελεύθερη επέτειο της ελληνικής επανάστασης 1821!
Σίγουρα τα αδέλφια 
Νομίζω και τις δύο γιαγιάδες τις λέγανε Γιαννούλες! Και μια τρίτη σαν γατούλα ποζάρει στα πόδια τους! Τι όμορφα!
Γιάννα και Γιάννα Μακρή!
Το ίδιο!



Η Γιαννούλα με την καπελαδούρα της!
Γιάννα! Άσε τα μαλλιά σου ελεύθερα να πετάνε στον άνεμο! 
Όλοι!
Σίγουρα κάποια εκδρομή!
Πανηγύρι ή εκδρομή;
Τσιμπούσι..
Στο πρώτο σπίτι!
Με φίλες εκδρομή 
Το μαγαζί περίπτερο μπακάλικο μεζεδοπωλείο του μπαμπά.

Περήφανη! Γιάννα μην ξεχάσεις το ποίημα!

Η Γιαννούλα μικρούλα 
Με γιαγιάδες 

Κλασσική αγαπημένη φωτογραφία.


Μπροστά στο ιστορικό περίπτερο.

Με κάποια θεία..
Με μπαμπά 


Πάντως το είχα από τότε τη πόζα 
Πόσο ετών; 2+;

Με ποια Γιαννούλα από τις δύο;
Το ζευγάρι στις γλυκές του


Ερε γλέντια!

Πανέμορφη!


Γιάννα γιατί κόβεις τα πορτοκάλια;


Αραχτός στο μαγαζί.. τι δεν έχει δουλειά;
Όπα πάλι εδώ η βλαχοπούλα!
Πανέμορφη σοβαρή επιβλητική 
Το καμάρι της μαμάς και του μπαμπά! Μοναχοκόρη!
 

No comments:

Post a Comment