2012, Κρήτη, Γιάννα, Χρίστος, Βάνα, Creta Star, Minos Imperial, Ναύπλιο

 

Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου. https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna

 

Αποσπάσματα φωτογραφιών Γιάννας, γενικό flash back, 300φ Γιάννα, Θεία Κατίνα, Φωτούλα, Σύνθια

Σε κάθε ενότητα πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκτρονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου. https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna

Οικογένεια Χρήστου, Ζουμπαίοι

Από το βιβλίο του χωριού:

Οικονομική και κοινωνική οργάνωση
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΧΡΗΣΤΟΥ
Ζουμπαίοι
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑΝΝΑΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

Η καταγωγή κατά πάσα πιθανότητα είναι από την Κύπρο ή τη Μυτιλήνη. Από εκεί ήλθαν 2 αδέλφια, τα οποία εγκαταστάθηκαν στο Κοφίνι (Νέα Τίρυνθα). Ο ένας από τα αδέλφια, ο Γιάννης, απέκτησε 3 παιδιά, το Χρίστο, τη Βασιλική και την Κατερίνα.

1. Η Κατερίνα παντρεύτηκε στα Λευκάκια το Χρίστο Μαρκόγιαννη .
2. Η Βασιλική παντρεύτηκε στον Άγιο Αδριανό το Νίκο Φιλίνη.
3. Ο Χρήστος Χρήστου, που γεννήθηκε περίπου το 1860, παντρεύτηκε στον Άγιο Αδριανό το 1893. Εγκαταστάθηκε εδώ όπου και πέθανε το 1943. Συζυγός του ήταν η Άννα Χρηστοπέτρου, που γεννήθηκε το 1864 και πέθανε το 1954.

Η Άννα Χρηστοπέτρου καταγόταν από τον Άγιο Αδριανό και η οι κογένεια της είχε μόνο κορίτσια, στις οποίες είχαν δώσει το παρατσού-κλι «Τα Καρκάσια » επειδή ήταν όλο ζαβολιές.
Οι απόγονοι αυτών των κοριτσιών, όταν τους ρωτούσαν, για την καταγωγή τους έλεγαν - και αυτό ισχύει μέχρι σήμερα - ότι κατάγονταν «από τις πέντε», επειδή ήταν πέντε αδελφές.

Χωριό και Αθήνα τα πρώτα χρόνια, Δεκαετίες 1958 - 1922, Φωτογραφίες

<<Το ξέρω πως υπάρχεις 

και θάρθω να σε βρω

Λουδοβικος>>

ΚΕΊΜΕΝΑ 

Η Γιάννα έπαιρνε με το γάντι αυτό που ήθελε. Καλούσε τηλεφωνικά μιλούσε γλυκά εντυπωσίαζε με διάφορα και στο τέλος πέταγε τη πεπονόφλουδα (ευγενικός λόγος). Δεν είναι υπήρχε περίπτωση να μην λάβει το ζητούμενο.

✓ <<Περπατώντας στα ίχνη της Γιάννας>>

✓Για Κο Δημήτρη γιο του κυρίου Γιώργου του κοσμηματοπώλη να κάνω παρουσίαση της Γιάννας μια μέρα ενδεχομένως μενως να είναι και Βάνα Σοφία και κυρία Καίτη.

✓<<Ταξίδι με τη Γιάννα>> <<Αυτός ο δρόμος που διάλεξες να πας διάλεξαξ.. σ αυτό το δρόμο που διάλεξες κοίταξε να προφάσεις το καιρό >> τραγούδι Θεοδωράκη 

✓ <<Που να ξαναχτίσω μια φωλιά για της αγάπης τα πουλιά>>

✓ <<Κυκλάμινα στου βράχου τη σχίσματα .. στον άλλο κόσμο που θα πας κοίτα μην γίνεις σύννεφο και αστρονομία κροβτης χαραυγής και σε γνωρίσει η μάνα σου που καρτερεί στην πόρτα>>

✓ <<Σε πότισα ροδόσταμο πάρε μια βέργα λιγαριά πάρε μια ρίζα δενδρολίβανο>>

 

Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου. https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

ΔΡΟΜΟΙ ΧΩΡΙΟΥ ΑΓΙΟΣ ΑΔΡΙΑΝΟΣ

ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΟΠΩΝ

Ζούσε εκείνη καλά (στο χωριό) και εμείς / εγώ κάπου αλλού όχι καλλίτερα παράλληλα με διαφορά ηλικίας 5 ετών. Ευτυχισμένη ανέμελη χαρούμενη με ξαδέλφια ξαδέλφες θείες θείους στο χωριό σε εκδρομές γλέντια πανηγύρια.

Πανέμορφα συμμαθητικά χρόνια τρελές παρέες αθλητισμό γυμναστική δημοτικό χορός στη παραλία αγκαλιές φιλιά τραγούδια ρομάντζα στην Μονεμβασιά καθισμένη απολάμβανε και ονειρευόταν.

Να και η πανέμορφη Γιάννα το ίδιο όμορφη και η Μιμή ο θείος ο Τάκης η θεία η Μαρία ο Γιώργης ο Δημήτρης (μετέπειτα κουμπάρος).

Κιβέρι 1973 μόνη με τον φωτογράφο ο οποίος για την εποχή του ήταν πολύ καλός και έδιδε τα πρώτα μαθήματα στην καλόσχημη γεμάτη καλοσύνη νέα.

1978 Χαλκιδική με τη μαμά και το μπαμπά. Α ναι και με το Χρήστο το Ράφτη εκεί ή αλλού δεν έχει σημασία. Τον αναγνώρισα.

1979: Σκεπτική Γιάννα σε βλέπω στο παραθύρι α όχι στο μπαλκόνι στην Αθήνα αλλά και χαμογελαστή στο μαζντάκι έτοιμοι να αναχωρήσετε για το χωριό.  Σαββατοκύριακο ή Πάσχα. Αρνί στη σούβλα κρασάκι και κοκορέτσι. Μάστορας ο  μπαμπάς και οι άλλοι στο χωριό στη Τρίπολη ή όπου αλλού δεν έχει σημασία.

Μιμή και Γιάννα κάπου στο χωριό. Σπίτι ίσως. Φωτό Γιάννας:  <<Σίγουρα είχαμε πάει εκδρομή στην Αίγινα το μαρτυρούν τα αρχαία λείψανα της Αφαίας Αθηνάς. Το μαγνητόφωνο πάντα δίπλα μου να παίζει το>> <<Ξάπλα πλήρη χαλάρωση και ονειρεύομαι στο κύμα.. και έσκυψα να πιω νερό ήταν το ελεύθερο τίμιο νερό που αναβλύζει από μια τίμια βρύση που θα πότιζε τη ζωή μου με τόσες ομορφιές τόσα όνειρα χαρές λύπες απογοητεύσεις ευτυχία παιδιά αλλά και..>>

Μυκήνες με το σχολείο φαγητά και νοστιμιές. Πω πω τι έχουμε να φάμε! Εκδρομή με το Ε 3 στις Μυκήνες το αρχαίο θέατρο του Άργους το μεγαλύτερο θέατρο της αρχαιότητας άξιο της μυθικής πόλης και της κλασσικής δόξης της. Τι σκέπτεσαι Γιάννα στο παραθύρι; του παλιού λεωφορείου; Τι έγινε έβρεξες το παντελόνι σου στη θάλασσα; Καμπάνα. Χτυπούσε χαρμόσυνα κιόλας; Θείος θεία απ' την Αμερική. Παναγιώτης νομίζω της μαμάς αδελφός. Ξενάγηση κανονικά και το Ποπάκι φαγητό στο τάπερ. Nice. <<Εκεί που καθόμουνα με τους συλλογισμούς παρέα να και ο Μιχάλης που με κάλεσε στο θέατρο Δρόμος της οδού Κυκλάδων. Παρακαλώ δείτε την αφίσα. Μου άρεσε ι τύπος και το θέμα του έργου του. Διαμέρισμα σπίτι 🏠 άλα χωριό με κότες αχούρι κλπ. Χαμός. Να συνεργαστούμε Μιχάλη έχω Αριστοφάνη.

Η συνέχεια κάποτε ένα καλοκαίρι στο κάστρο της Μήλου μάλλον 1982. Με φίλες χαζεύαμε και απολαμβάναμε τα άγρια άνθη τους αρωματικούς θάμνους τα δένδρα τα πουλιά. Γλυκό μεθύσι με τα αρώματα της εξοχής. Αν να και η μαμά με το μπαμπά πιασμένοι χέρι χέρι. Υπόδειγμα αγαπημένου ζευγαριού χωρίς φθορές (;) <<Αγκαλιές και τρυφερότητες>> έγραψα λεζάντα στη φωτογραφία.

Πάρκα. <<Πουλάκι στο κλουβί δεν ζει πολύ που να το ξέρω.. το τάιζα το αγαπούσα όπως και τα μωρά..>> Χρ. : Γιάννα στη σελίδα αυτή τοποθέτησα με αλληλεπίδραση 6 μεγάλου μεγέθους φωτογραφίες σου. Πανέμορφη είσαι. Δεν σου έχω πει ξανά. Μα και συ ρε παιδί μου δεν μου τις έδειξες πότε! Τις είχες καταδικασμένες καταχωνιασμένες στο μπαούλο! Που χρόνος για αναμνήσεις! Για συζητήσεις γνωριμίας των παρελθόντων μας! Ας είναι έπρεπε να ζούμε το παρών στις εκδρομές στο χωριά στο Καρπενησιώτη ποταμό στο Μικρό και Μεγάλο χωριό της Ευρυτανίας.

Γιάννα, πλησιάζω το τέρμα του άλμπουμ. Λόγο δίνω δηλαδή λόγια στη φωτογραφίες δεν είναι ακριβώς τα δικά σου αλλά τι να κάνω. Μονολογώ. Ωραία είναι. Γιάννα και Μιμή συν πλην πέντε χρόνων χέρι με χέρι. Την έδειξα και της Γιάννας και του Βαγγέλη.

Όλο το σόι στη αυλή-γιορτή. Θαυμάστε την ομορφότερη τη θεία τη Γωγώ.

Αφιερώνω λίγα λόγια ως συγγραφέας του κειμένου αυτού στα αγαπημένα σου ξαδέλφια Νίκο και Μιμή από το Άργος. Ο Νίκος είναι στο Βόλο μιλάμε στο τηλέφωνο. Την Μιμή θα την πάρω. Μιλάω και με τον Σωτήρο τον υπέροχο ιδιαίτερο ποιητικό λυρικό ομηρικό τεχνίτη σιδερά. Τον κάλεσα για μικροεπισκευές στο σπίτι. Με τα ξαδέλφια σου λοιπόν πολλές εκδρομές και το θείο και την θεία Άννα και Γεωργία (;) βόλτες αγάπες αγκαλιές όμορφα που ήταν.

Τέλος η Squibb. Έχω την επιβράβευση σου και πολλές φωτογραφίες. Χωριά τα ντοσιέ με τα σεμινάρια και άλλα υλικά του τότε. Ωραίας η φωτό σου κάτω από το χριστουγεννιάτικο δένδρο υποθέτω ότι το επιμελήθηκες εσύ. Συναδελφικές φωτογραφίες και ονόματα από την Αποθήκη τα Γραφεία 380 άτομα πήρατε μέρος σε κάποια εκδρομή. Κάπου κει θα ήταν και το "πυρηνάκι" συνεχίζεται.. 

Έχω χάσει το μωρό μου

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

Έχω χάσει το μωρό μου

Συχνά βουρκώνω

Οι περασμένες αγάπες μου

Είναι μακρυά..

Βουτάω στα βάθη της μνήμης

Μέσα από εικόνες

Νοητές φανταστικές

Πραγματικές εικονικές

Τυπικές τυπογραφικές

Ηλεκτρονικές

Βλέπω θεές

Που προσκύνησα το θάμπος

που εξέπεμπαν τα μάτια τους

Θαύμασα την κορμοστασιά τους

Απόλαυσα την αφοσίωση τους

Λάτρεψα το μεγαλείο τους

Έχω σύντροφο το Λουδοβίκο

Ζητάω ένα καθρέπτη να τις ξαναδώ

Και τι δεν θα έδινα

Μα από όλα πιο πολύ

Που λείπεις εσύ ως παρουσία

Όμορφη είσαι / ήσουνα

Χαρούμενη ήσουνα και λυπημένη

Τώρα που σε ξανά βλέπω

στις αναμνήσεις του καθρέπτη σου

Φουσκώνεις τα δάκρυα μου

Σαν φτερά να ανοίξω να πετάξω

Να έλθω έτσι απλά να σέβρω..

Τραγούδια δεν ξέρω να σου πω

Αν θες όμως πολύ ένα επιτόπου

να σου γράψω ..

Ξέρω τι θα σου πω

Ξέρω τι δεν θα σου κρύψω

Τώρα πια δεν έχουν σημασία

οι πίκρες και οι οι θυμωσιές

Ο χρόνος σαν αγέρι πήρε

σαν σκόνη μαζί του και σκόρπισε

Τις δύσκολες στιγμές..

Άφησε όμως ένα άσπρο_συνεφάκι(*)

Άφησε όμως ένα άσπρο_γιασεμάκι(*)

Ετοίμασα τα απομνημονεύματα σου.

Θα τα τοποθετήσω στα ράφια

Του σύννεφου που κατοικεί η αγάπη

Να σε βλέπω κάθε μέρα κάθε νύχτα

Να κοιμόμαστε μαζί

Να μου τραγουδείς

Χατζιδάκη και Φλέρυ

Να αποκοιμηθώ για πάντα..

Ο Χρήστος σου

Κυψέλη 12/4/2025

Λίγο πριν το Πάσχα

Στα ίχνη της Γιάννας

(*) Λουδοβικος

Η ζωή της Γιάννας, ένθετο Καρέζη Δεκαετίες 1958-2022, Ποιός γραφει τη ζωή μου;

Είκοσι χρόνια έχει διάρκεια η συναισθηματική αντοχή. Κάτι σαν παλαίωση για καλό κρασί. Κάθε δέκα χρόνια πρέπει ο άνθρωπος να (ξανά) ερωτεύεται. Ποιόν; ποιάν; Ένα αντικείμενο, ένα/μια πρόσωπο. Μια κατάσταση. Ένα τοπίο. Μια καλή _τέχνη. Αγαπημένο του πρόσωπο. Μπαίνει ο έρωτας σε παλαίωση; Όχι. Πρέπει γρήγορα να μετουσιωθεί σε αγάπη. Αγάπη όχι στα λόγια αλλά με πράξη όπως λέει και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων. Τότε είναι αγάπη. Πραγματική. Γίνεται αφοσίωση. Ξεπερνά το σήμερα ταξιδεύει σαν αερόπλοιο στο αύριο με αγώνα και ανεξάρτητα τους ανέμους με άξια πλοήγηση.

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου. https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna )

ΠΟΙΟΣ / ΠΟΙΑ ΓΡΑΦΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ;

Η ζωή μας είναι η ζωή των άλλων.. Αυτός είναι τίτλος μιας ταινίας που μάλλον έχω δει αποσπάσματα.. Κάποτε που δεν θα ζούμε δε θα ξέρουμε αν ζούμε ή αν έχουμε πεθάνει. Δεν θα ξέρουμε με ποιον με ποια ζήσαμε αν αφήσαμε ή οχι απογόνους ίχνη για αναλυτές του μέλλοντος ή κάτι άλλο;

Δε θα γνωρίζουμε τα περιουσιακά μας στοιχεία και τι έννοια έχουν αυτά και σε τι χρησίμευσαν συγκριτικά με κάποιον άλλο αφού δεν γνωρίσαμε ούτε τον άλλο ούτε εμάς. Που οδηγούν όλοι αυτοί οι προβληματισμοί; Πουθενά..

Χαίρου τη ζωή δώσε της νόημα άυλο πλούτο και ευ ζήν όσο είσαι γερός. Αγωνίσου μόνος ή συλλογικά, τίμια για κάτι καλύτερο. Τα υπόλοιπα ανοίκουν στους άλλους.

ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ

Ζητιάνα φωνή
Αλεχάντρα Πισάρνικ,
μετάφραση: Ρήγας Καππάτος

Ακόμη τολμώ να αγαπώ
τον ήχο του φωτός
σε μιαν ώρα νεκρή,
το χρώμα του χρόνου
σ’ ένα τείχος εγκαταλειμμένο.

Στο βλέμμα μου
όλα έχουν χαθεί.
Είναι τόσο μακρινό
το να ζητήσω.
Είναι τόσο κοντινό
το να ξέρω
πως δεν υπάρχει.

ΠΡΩΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΙΧΟΣ
ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ

Εγώ τον χάνω τον καιρό μου
κι έτσι τον βλέπω να περνά
σαν καραβάκι που αρμενίζει
σαν ένα τραίνο που κυλά

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά
να σ'αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά

Τα ρολογάκια που χτυπούνε
τις μέρας μας για να μετρούν
εγώ τον χάνω τον καιρό μου
αφήνω άλλους να τα πουν

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά
να σ' αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά

Δεν έχω λόγο να φοβάμαι
από μυστήριο συνδυασμό
γεννήθηκα και το θυμάμαι
κάτω από ξάστερο ουρανό

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά
να σ' αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά
να σ' αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά

Τέλος τραγουδιού στίχος δικός μου:

Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της
ή τα δαγκώνει στο λαιμό
Πριν όμως με κατασπαράξει
<<θέλω να εξαφανιστώ>>

Η τελευταία στροφή
την έλεγε η Γιάννα στις
δύσκολες στιγμές..

Αυτό το τραγουδάκι το κατέγραψα χειρογράφωντας κάποτε όταν πρωτογνωρίστηκα με τη Γιάννα 🏠
 

Ήταν η πρώτη απόπειρα αντί 
Γραφής στίχου / στροφής
Παράλληλα με κάποιους στίχους
Για την γέννηση της Δημητρούλας
Του Γιώργη Κριτσιλίγκου
Στενού Φίλου και κουμπάρου μου

Βλέπε παρακάτω:
10/2/2025

ΚΑΛΟΣΩΡΙΣΕΣ:

Βγήκε ο ήλιος
απ' τα μαλλιά σου
και με θερμές ξανθές ακτίνες
έλουσε τη μαμά κ το μπαμπά σου
Έγιναν αυτοί μικρά παιδιά
κι ευτυχισμένοι έσταξαν
βαθειά μέχρι στη καρδιά σου
ένα δάκρυ χρυσή σταλιά
Για να έχεις
στη ζωή σου φυλαχτό
του ηλίου του θερμοφόρου
Τη ζεστασιά στο κόσμο αυτό
Με αγάπη κ στοργή
Θα σε ντύνει η μαμά
κάθε πρωί
και ο μπαμπάς θε
θα σου δώσει μίαν ευχή
Να αγαπήσεις
και Συ το κόσμο αυτό πολύ

Καλωσόρισες
Χρήστος Γιάννα
Σπύρος Γιαννιώτης

Εποχή γέννησης Σπύρου
Χειρογραφό μου

Τάσος Λειβαδίτης
Φτωχέ ποιητή
Λαθρεπιβάτη
πάνω στις φτερούγες
των πουλιών την ώρα
που πέφτουν λαβωμένα..

ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΓΙΆΝΝΑΣ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ ΤΟΥ 1990 ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΚΑΙ Η ΓΙΑΝΝΑ:

🔍«Στις αναποδιές φοβάμαι μη χάσω εκείνη την ξεχωριστή, εφηβική όρεξη. Το φοβήθηκα τον περασμένο χειμώνα με τις αρρώστιες. Πέρασε όμως.. Μερικές φορές νομίζουμε πως είμαστε άτρωτοι. Ε, μπορεί και να μην είμαστε» .. «.. Ήμουν σίγουρα ένα ωραίο κορίτσι αλλά δεν έκανα την ωραία. Απλώς, έκλεινα το ματάκι και όποιος ήταν έξυπνος το καταλάβαινε» «..Τον άλλο καιρό θα διαβάζω, θα ταξιδεύω, θα ανανεώνομαι. Θα δώσω λίγο χρόνο στον εαυτό μου» ..

Φάκελος 17 τελικός, οδηγίες εθελοντισμού, σημειώσεις, τραγούδια, ποιήματα, συνταγές, Κ.Ε.Φ.Ι

 

 (Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

ΜΗΝ ΕΙΔΑΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ;

Όπου στρίβω βλέπω τη σκιά σου

Όπου κοιτάζω βλέπω τη μορφή σου

Όπου πάω βλέπω τη ματιά σου

Όπου στέκομαι ΑΚΟΥΩ μοιρολόι

Χλωμό καημό να σε καρτερεί

Χλωμό τραγούδι να σου παίζει

🎼 Όνειρο που χάθηκε κ δεν γυρίζει

🎼 Χατζηδάκης η λεπτή φωνή σου

🦿 Αργύρης η αγάπη σου

🎼 Μην είδατε την αγάπη μου;

🎼 Τι ωραία που είναι η αγάπη μου

🎼 Κανείς δεν ήξερε πόσο ωραία ήταν

🎼 Απόψε το δάκρυ μου κυλά

🎼 Έχεις μάτια το φεγγάρι

Αρχοντική η θωριά σου

🎼 Δίκοπο μαχαίρι η ματιά σου

🎼 Ο κόσμος ξημερώνει κυλά

🎼 Μενεξεδένια τα κουπέ μαλιά σου

🎼Ήσουνα για μένα το 💦 και η 🔥

🎼 Άρμεγες με τα μάτια σου το φως

της οικουμένης

Ήσουν περήφανη για τα παιδιά

Ήσουν περήφανη για την Ευδοκία..

Ήσουν περήφανη για τη ζωή σου

Ήσουν μοναδική στο είδος σου

Σκέπαζες με τη πέτρα της σιωπής

τις πικρίες σου..

Ζέσταινες με την ανάσα σου

τα κυκλάμινα του μπαλκονιού σου

Σε περιμένουμε να έρθεις ξανά με

2 κρίνα του Μαίου στα μαλλιά σου

Σε περιμένουμε να έρθεις ξανά στο

ακρογιάλι να πιούμε ένα ποτηράκι

Σε περιμένουμε μανούλα να ξανάρθεις

στη 🎼 χαρούμενη ζωή στη πλαζ

στο χωριό στα χιλιόμετρα παρέα

Κοιτάζω τον ουρανό τρεμοσβήνει

το αστέρι δεν θέλει να πιστέψει

πώς αν σβήσει θα χαθείς..

Ήσουν θυμάρι κ ζουμπούλι

ήσουν λευκό θαλασσοπούλι.

Όχι δεν σε πήρε κανένας μακρυά

μπροστά είναι η ζωή σου

με όλα δικά σου τα φεγγάρια 🌙 με

όλα δικά σου τα πέτρινα λουλούδια

που καλλιεργούσες στης

ψυχής σου τα λιβάδια

Χρ.Ρουμ. 30/1/2025 Αθήνα

Δύσκολη βροχερή ημέρα

Φάκελος 16, σπουδαίοςφάκελος περιέχει ραντεβού ημερολόγια με γιατρούς κλπ

 

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

Διάλογος:

Χτες βράδυ σκοτεινιά

Στων Αγίων Αποστόλων τα οικεία νερά 

Σε είδα μέσα στην αστροφεγγιά 

Να τρεμοπαίζεις φωτεινή σκιά

Μου επιτρέψεις να κλάψω;

Σε ρώτησα φωναχτά

Στο δρόμο σπίτι μοναξιά

Σκόρπια τ' αναφιλητά

Μου επιτρέπεις να κλάψω;

Ναι αν με αγαπάς αληθινά!

Ναι αν δεν είσαι μακρυά..

Τα βλέπεις τα παιδιά;

Μου επιτρέπεις να κλάψω;

Ναι λέω σε βλέπω σκεπτικό 

Βουρκωμένο σκυθρωπό

Είμαι δω δεν σας ξεχνώ 

Μου επιτρέπεις να κλάψω;

Το ξέρω. Σου λείπει η χαρά

Σου λείπει αγάπη κι αγκαλιά

Σου λείπει το σπίτι τα παιδιά!

Έχουν περάσει δύο χρόνια

Και δυόμισι μήνες από τότε

Που μας άφησες μοναχούς

Αγκαλιά με τη δική σου σιωπή..

Σε αγαπούμε! ❤️ Σε σκεπτόμαστε!

Χρ.+χρ.+σπυρ.+ιασ.

Αγ.Απ.27/9/2024

Φρίντα Κάλο: 

«Μη χτίσεις ένα τείχος 

γύρω από τον πόνο σου, 

μπορεί να σε 

καταβροχθίσει 

από μέσα»

 

4/10 / Messenger

 

Φάκελος 15, Σημειώσεις, ημερολόγια, γιατροί

 (Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 Κλαίω και πονώ

Βλέπω κύματα με βιολιά

Να παίζουνε στην ακρογιαλιά

Πείτε μου μην είδατε την αγάπη μου;

Κλαίω και πονώ

Βλέπω ιστιοφόρα στον ωκεανό

Γεμάτα όνειρα από το παρελθόν

Πείτε μου μην είδατε την αγάπη μου;

Κλαίω και πονώ

Ιχθύες μου και ανέμοι

Των θαλασσών αφέντες

Μην είδατε την αγάπη μου;

...

Κλαίμε και χύνουμε

Το δάκρυ μας σε δισκοπότηρο

Να το γεύεται η αγάπη Σου

να ταξιδεύει με πρίμα το καιρό

Κλαίω και πονώ

Αλμύρα πίνω και μελαγχολώ

Στο νου μου πάντα Σ' έχω

Σε περιμένω στο γιαλό

Υστερόγραφο:

Ρώτησα σήμερα 2 κυρίες:

Πώς σας λένε;

"Μαργαρίτα και Λενιώ"

μου απάντησαν..

Χρ.: Πες ένα λόγο γλυκό..

δεν κοστίζει..

Χρ.: Απαντ.

"Το πρώτο όνομα είναι

και εξωτικό ποτό,

πολύ αγαπησιάρικο

αν και με ερωτηματικό (?)

Το δεύτερο όμως πρώτο έρχεται

στη χάρη σαν χαϊδευτικό"..

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αγκώνα, Άγιοι Απόστολοι,

Αττικής

Τρίτη 17h30 27/8/2024

Tags:

Χρήστου Ιωάννα 

Loudovikos

Ρούλα Μπελεσιώτη:

Ωραία η πένα σου, Χρήστο μου! Συναισθήματα ανάμεικτα!  

 Πόνος, νοσταλγία, θαυμασμός 

για την ηρωϊδα Ερμιόνη.. 

κι αχνά χαμόγελα στο βάθος!

Έχεις κάνει tag το κορίτσι. 

Άραγε σε πια θάλασσα αρμενίζει!

Τώρα είμαι εκεί και θα διαβάσω 

για άλλη μια φορά αυτά 

που έχεις γράψει 

και την αφορούν

Ρούλα Μπελεσιώτη!

Διαβάζω, διαβάζω,

διαβάζω ατελείωτα 

κι απορώ μαζί σου Χρήστο.

Πώς καταφέρνεις ενώ είσαι 

μέσα σε έναν ποταμό 

συναισθημάτων να εκλογικεύεις 

τις καταστάσεις και να πορεύεσαι ισορροπημένα. ΕΧΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ!

 

Φάκελος 12, Ζωγραφική, κατάλογοι, συνταγές μαγειρικής (13/7/2024) επαίτειος λύτρωσης Γιάννας

 

(Σε κάθε κεφάλαιο πριν το σχολιασμό του παρόντος ηλεκρτονικού πονήματος αποφάσισα να ξεκινώ με ένα από τα ποιηματάκια που έχω αφιερώσει στη Γιάννα και το link του blogspot στο οποίο είναι κατά καιρούς αναρτημένα. Έτσι οι αναγνώστες επισκέπτες του blogspot τμηματικά θα διαβάζουν κάποιο κοιτώντας τις σελίδες της Γιάννας. Στη πορεία θα μου δίνεται η ευκαιρία να συμπληρώνω τις σκέψεις μου)  https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/Gianna 

 

Η μοίρα, i moira

Τίποτα από όλα αυτά

Δεν θέλησα να γίνουν

Χωρίς εμένα και σένα

Η μοίρα όμως θέλησε

Κανείς δεν είπε "μην"

Κάνεις αυτό η το άλλο

Χωρίς τ συμβουλή της

Η μοίρα όμως θέλησε

Κανείς ποτέ δεν είπε

Δεν Σ'αγαπώ κυρά μου

Με ή χωρίς αντάλλαγμα

Η μοίρα όμως θέλησε

Ο φόβος αγχομένος

Μην από τη μάχη με το

Θεριό βγει νικημένος

Η μοίρα όμως θέλησε

"Δεν υπάρχει νόμος" (*)

την μοίρα ν' εμποδίσει

στην πόρτα να μην έρθει

Να την νε χτυπήσει

"Είμαι η μοίρα και θέλω

να σου μιλήσω. Μην τον

Θεριό αγνοείς γιατί κ γω

δεν μπορώ να το νικήσω"

Και Συ 3ςμοιρη αρχόντισσα

Του Αργολικού τ βασιλείου

Πάρε ευτυχία με 3παιδιά

Πλούσια να συζήσεις

"Μοίρα είμαι γω

πρέπει να δουλέψω

Τον κόπο μνα πληρωθώ

Ψυχές να διαφεντέψω"

Για την επέτειο 

της αναχώρησης 

Της Γιάννας 

13/7/2022

χρ.ρουμ. 

13/7/2024

Αγ.αδριανός

(*) Ανδρομάχη 

Ευριπίδη